اثرات بیماری کووید-19 بر زنان باردار

هم اکنون برای پی بردن به اثرات بیماری کووید-19  زنان باردار پژوهشهایی در حال انجام است.

داده ها محدود هستند ، اما در حال حاضر هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد زنان باردار نسبت به جمعیت عمومی بیشتر در معرض ابتلا به نوع شدید بیماری قرار دارند.

اگرچه ، به دلیل تغییرات جسمی و سیستم ایمنی در زنان باردار، می دانیم که آتها می توانند به‌دلیل برخی عفونت های تنفسی ، به‌سختی بیمارشوند.

بنابراین بسیار مهم است که زنان باردار از اقدامات احتیاطی برای محافظت از خود در برابر کووید-19 استفاده کنند و علائم احتمالی (از جمله تب، سرفه یا مشکل در تنفس) را به ارائه دهنده خدمات درمانی گزارش دهند.

سازمان جهانی بهداشت   به مرور اطلاعات و توصیه های خود ادامه داده و با دسترسی به  شواهد بیشتر آنها را به‌روزرسانی میکند.

 خطر کووید 19 برای جنین 

ما اطلاعات بسیار کمی داریم که بدانیم ویروس از مادران به نوزادان در دوران بارداری منتقل می شود یا خیر. تاکنون آزمایش خون در سه نوزاد نشان داده که در طول بارداری به این ویروس عکس العمل نشان داده‌اند. شواهدی در دست نیست که نشان دهد کووید  ـ ۱۹ سبب افزایش نقائص مادرزادی می شود، اگر چه  اطلاعات ما بر پایه ی شواهد تعداد محدودی خانم باردار است که در زمان بارداری به بیماری شدید مبتلا شده اند و همچنان به بارداری ادامه دادند. تب ِبالا در حوالی هفته ششم بارداری یا چهار هفته بعد از لقاح، ممکن است با افزایش خطر مشکلات در مغز و ستون فقرات جنین همراه باشد. این مختص کووید ۱۹ نیست و با هر علتی که  تب ایجاد کند دیده می‌شود . خطر بسیار کم است. حدود دو زن از هر هزار زن با تب در اوایل بارداری؛ در مقابل یک زن در هر ۱۰۰۰ زنی که در اوایل بارداری تب نداشته اند می‌توانند نوزادانی با این مشکلات داشته باشند. برای بررسی این نوع مشکلات ، انجام سونوگرافی در هفته ۱۸ تا ۲۲ بارداری توصیه می شود.

 بیشترین خطر برای نوزاد در زمانی است که  به بیماری شدید مبتلا شده و قبل از موعد مقرر وارد زایمان شوید یا پزشک یا ماما به دلیل شرایط نامناسب برای جنین به دلیل شدت بیماری شما ، توصیه به ختم بارداری زودرس کنند.  هر چقدر به موعد زایمان ِخود نزدیک تر باشید، خطر برای نوزاد کمترمی شود. اگر  کووید  ـ 19 دارید و حین زایمان هستید، ممکن است بدن شما قادر نباشد به اندازه معمول اکسیژن دریافت کند. این ممکن است تطبیق با زایمان را برای جنین مشکل تر کند. توصیه می شود ، هر زمان ممکن باشد ، زایمان در بیمارستان باشد تا کودک را بتوان از نزدیک و به طور مداوم مراقبت کرد و امکانات انجام سزارین در صورت لزوم موجود باشد . در حال حاضر دلیلی برای انتخاب سزارین بجای زایمان طبیعی به دلیل ابتلا ی مادر به کووید  ـ 19 وجود ندارد، مگر اینکه دلیل دیگری وجود داشته باشد. با اطلاعات بسیار اندکی که اگر مادری در زمان زایمان به کووید  ـ 19 مبتلاباشد موجود است، به نظر می رسد حدود یکی از هر ۲۰ نوزاد علائم عفونت را ظرف چند روز اول بعد از تولد نشان خواهند داد . به احتمال بسیار آنها حوالی زمان زایمان به این عفونت مبتلا شده‌اند . بیشترین چیزی که میدانیم در مورد  سه نوزادی است که نیاز به درمان پیدا کردند و به نظر می‌رسد  عفونت کووید  ـ 19 در آنها بهبود یافته است.

  بعضی مطالعات با ویروس های مشابه نشان داده اند که ممکن است کودک بعد از ابتلا به عفونت مشابه با کووید  ـ 19 ، به خوبی رشد نکند. اکثر افراد صاحب‌نظر حداقل یک سونوگرافی 2 تا 4 هفته پس از پایان عفونت را توصیه می کنند تا از رشد مناسب کودک اطمینان حاصل کنند.  همچنین توصیه می شود سونوگرافی‌های مرتب، حداقل هر چهار هفته در طول بارداری برای پایش رشد جنین ادامه پیدا کند.

آیا مادر مبتلا به کووید-19 می تواند به نوزاد خود شیر بدهد؟

بله. مادر مبتلا به کووید-19 می تواند به نوزاد خود شیر بدهد. برای این کار باید:

  • بهداشت تنفسی را هنگام شیر دادن رعایت کنند و در صورت دسترسی ماسک  بپوشند؛
  • دست‌ها را قبل و پس از لمس کردن کودک بشویند

اقدامات لازم توصیه‌شده به زنان باردار

  • به طور مرتب دستان خود را بشویید.

این توصیه را بارها و بارها شنیده‌اید، اما بهداشت دست واقعا می‌تواند ویروس را در مسیرهای خود متوقف نماید.

  • فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کنید.

از تماس با دیگران به ویژه در گروه‌های بزرگ خودداری کنید. زمانیکه در جایی هستید که ازدحام جمعیت زیاد است، سعی کنید فاصله خود را تا حد یک متر و بیشتر حفظ نمایید.

  • واکسن آنفلوآنزا را بزنید.

این واکسن از شما در برابر کووید ۱۹ محافظت نمی‌کند، اما خطر ابتلا به آنفلوآنزا که یکی دیگر از بیماری‌های شایع تنفسی است و می‌تواند برای مادران عوارضی را به دنبال داشته باشد کاهش می‌دهد.

در صورت بروز علائم تنفسی مانند سرفه، تب یا تنگی نفس از طریق تلفن یا ویزیت مجازی با پزشک خود تماس بگیرید. آن‌ها تعیین می‌کنند که آیا نیاز است که آزمایش انجام دهید یا نه و اقدام بعدی را که می‌بایست انجام دهید تعیین می‌کنند.