میکرواینجکشن

میکرواینجکشن۱۳۹۸-۸-۱۹ ۱۹:۳۵:۱۶ +۰۰:۰۰

Project Description

میکرواینجکشن یک تکنیک در روش درمان ناباروری توسط لقاح خارج از رحم یا IVF است. در این روش، لقاح توسط متخصص رویان‌شناسی با تزریق مستقیم اسپرم به درون تخمک انجام می‌شود. از این روش معمولاً در مواردی استفاده می‌شود که مشکلی در اسپرم مرد وجود دارد. امروزه لقاح در روش IVF معمولاً از طریق میکرواینجکشن انجام می‌شود. در این مطلب می‌توانید با این روش درمانی مهم بیشتر آشنا شوید.

موارد تجویز روش میکرواینجکشن

میکرواینجکشن به درمان ناباروری‌های شدیدی کمک می‌کند که با روش‌های دیگر قابل درمان نیست. این روش به مردانی که قادر به تولید اسپرم نیستند یا تعداد اسپرمی که تولید می‌کنند بسیار کم است نیز کمک می‌کند تا صاحب فرزند شوند. امروزه در بیشتر موارد IVF، لقاح از طریق میکرواینجکشن انجام می‌شود. میکرواینجکشن در صورت وجود مشکلات زیر می‌تواند شانس باروری را به میزان خوبی افزایش دهد:

  • وجود نداشتن اسپرم در مایع منی
  • کم بودن تعداد اسپرم‌ها
  • کم بودن تحرک اسپرم‌ها
  • غیرعادی بودن شکل اسپرم‌ها
  • آسیب دیدن یا نداشتن مجرای وازدفران در مرد
  • انجام وازکتومی در گذشته
  • رویارویی با مشکل در فرایند لقاح IVF قبلی

همچنین در صورت استفاده از تخمک‌های منجمد IVF قبلی یا در صورت نیاز به انجام آزمایش‌های ژنتیک پیش از انتقال رویان، ممکن است پزشک انجام میکرواینجکشن را توصیه کند

مراحل انجام عمل

به طور کلی در این روش، یک اسپرم در محیط آزمایشگاه داخل یک تخمک تزریق می‌شود که به دنبال آن لقاح و تقسیم سلولی صورت می‌گیرد و جنین تشکیل می‌شود. میکرواینجکشن نیز مانند IVF شامل چند مرحله تحریک تخمدان،‌ تخمک گیری، تزریق اسپرم داخل تخمک و لقاح و انتقال جنین است.در مرحله اول برای تحریک تخمدان‌ها، از داروهای هورمونی استفاده می‌شود. تزریق عضلانی آمپول HMG تخمدان‌ها را برای رشد فولیکول تحریک می‌کند و تزریق عضلانی آمپول HCG باعث بلوغ تخمک‌ها و انجام تخمک گذاری می‌شود.
در مرحله دوم عمل تخمک گیری با یکی از دو روش لاپاراسکوپی یا با مشاهدات سونوگرافی از طریق واژینال امکان پذیر است که در پژوهشکده رویان این کار با استفاده از روش دوم انجام می‌گیرد.در روش دوم نیازی به بیهوشی نیست و با یک بیهوشی کوتاه مدت یا بی‌حسی موضعی قابل انجام است. با استفاده از دستگاه سونوگرافی پزشک فولیکول‌ها را مشاهده می‌کند و با سوزن‌های مخصوص مایع فولیکولی همراه با تخمک کشیده می‌شودکه به این عمل اصطلاحا پانکچر می‌گویند.
در مرحله سوم ابتدا سلول‌های دور تخمک به کمک آنزیم جدا می‌شود سپس اسپرم به داخل تخمک تزریق می‌شود.در عمل میکرواینجکشن نیز برای افزایش درصد موفقیت چندین تخمک لقاح می‌یابد لذا تعداد جنین‌های تشکیل یافته زیاد است که اگر این جنین‌ها کیفیت مطلوبی داشته باشند تعدادی از آنها با صلاحدید زوج منجمد و نگهداری می‌شوند تا در صورت نیاز برای بارداری‌های بعدی از این جنین‌ها استفاده شود.در مرحله چهارم و پایانی نیز نیازی بیهوشی عمومی نیست. جنین به وسیله یک کاتتر به داخل رحم منتقل می‌شود و یکی دو ساعت بعد از انتقال جنین بیمار مرخص می‌شود.

مزایای بارداری با روش میکرواینجکشن چیست؟

  • به مردان نابارور(علل نازایی مردان)  کمک می کند. میکرواینجکشن ناباروری شدید را در مردان درمان می کند. این روش به مردانی که هیچ اسپرمی تولید نکنند و یا مقادیر بسیار کمی اسپرم تولید می کنند کمک می کند.
  • احتمال لقاح را افزایش می دهد. اگر IVF به خاطر مشکلات باروری تخمک موفق نشده اید، اضافه کردن میکرواینجکشن به درمان بعدی می تواند احتمال لقاح را بهبود بخشد زیرا جنین شناس فرآیند را در آزمایشگاه انجام می دهد.
  • ممکن است هنگام استفاده از تخمک یخ زده کمک کند. میکرواینجکشن معمولا زمانی توصیه می شود که تخمک های یخ زده در IVF استفاده می شود. مشخص نیست که آیا میکرواینجکشن میزان تخمک گذاری تخمک های یخ زده را بهبود می بخشد یا خیر. اما از آنجا که این تخمک ها در طی فرآیند انجماد تغییر می کنند، کارشناسان معتقدند میکرواینجکشن ممکن است یک روش موثر برای باروری باشد.

اقدامات قبل از عمل

بعد از آزمايش هاي روتين،‌ آزمايش هورموني و ويزيت زوج توسط متخصصان، در صورتي كه روش درماني ICSI پيشنهاد شود مراحل زير طي مي شود:
1)روز دوم يا سوم قاعدگي براي بررسي وضعيت تخمدان ها و رحم سونوگرافي انجام مي شود.
2)‌بعد از انجام سونوگرافي با نظر متخصص دارو جهت تحريك تخمك گذاري تجويز مي شود.
3)‌طي مرحله مصرف دارو پنج الي شش نوبت سونوگرافي براساس ميزان واكنش تخمدان ها انجام مي شود.
4)‌زماني كه فوليكول ها به اندازه مناسب مي رسد داروي HCG تزريق مي شود و بيمار آماده عمل تخمك گيري مي شود.
5) حدود 36 ساعت بعد از تزريق HCG و هم زمان با دريافت نمونه اسپرم از مرد، عمل لقاح درون آزمايشگاه انجام مي شود.مراقبت هاي پس از عمل
يك تا دو ساعت پس از عمل انتقال جنين بيمار مرخص مي شود. توصيه مي شود طي 3 الي 4 روز بعد از عمل فعاليت هاي شديد كه منجر به خستگي مفرط مي شود نداشته باشد. بديهي است آرامش روحي و رواني و پرهيز از شرايط پراضطراب مي تواند در موفقيت عمل مؤثر باشد. معمولا” 10 الي 12 روز بعد از انتقال جنين بيمار به آزمايشگاه هورموني مراجعه مي كند تا مقدار ‌BHCG خون اندازه گيري شود. افزايش اين هورمون اولين نشانه حاملگي است.