فیبروم رحم

فیبروم رحم۱۳۹۸-۸-۱۹ ۲۱:۳۲:۲۰ +۰۰:۰۰

Project Description

به رشد بیش از حد و غیرسرطانی بافت داخلی یا خارجی رحم فیبروم رحم می گویند.به عبارتی فیبروم رحم یا تومور خوش خیم عضله ی صاف رحم شایع ترین تومور لگنی در بین خانم ها است.

در این بیماری سلول های ماهیچه ای و دیگر بافت هایی که دیواره ی رحم را می سازند غده هایی غیر سرطانی درون دیواره ی رحم و پیرامون آن می سازند.

انواع فیبروم‌ها

فیبروم‌ها بر اساس محل آن‌ها در رحم تقسیم‌بندی می‌شوند. شایع‌ترین محل وجود آن‌ها اینترامورال (داخل عضله رحم)، ساب سروزال (به صورت تودهٔ برجسته‌ای خارج رحم) و زیر مخاطی (داخل حفره رحم) هستند. نوع سوم یعنی زیر مخاطی که از همهٔ موارد نادرتر است با بیشترین تظاهرات بالینی از جمله منوراژی یا خون‌ریزی شدید قاعدگی و نازایی همراه‌است

علایم فیبروم های رحمی :

در بیشتر مواقع فیبرم های رحمی هیچ علامتی را ایجاد نمی کنند و بنابراین اکثر خانم ها متوجه آن نمی شوند.ولی علائم فیبرم های رحمی شامل موارد زیر می شوند:

1-قاعدگی طولانی(7 روز یا بیشتر)

2-خونریزی شدید در حین پریود

3-نفخ شکم یا احساس پر بودن و سنگینی در شکم یا لگن

4-درد در زیر شکم یا لگن

5-یبوست

6-درد در حین نزدیکی

برخی متخصصین معتقدند که فیبروم های رحمی ممکن است باعث ناباروری شوند با اینکه این مشکل زیاد شایع نیست وجود فیبرم رحمی ممکن است مانع از قرارگیری جنین داخل رحم شود یا مشکلاتی را برای بارداری ایجاد کند.

عوامل ایجادکنندۀ فیبروم رحمی

عوامل قطعی بروز فیبروم رحمی هنوز به طور دقیق مشخص نیستند. با این وجود، در ادامه به عواملی که در بروز این بیماری نقش بسزایی دارند، اشاره می‌کنیم:
• ژنتیک و سابقۀ خانوادگی
• نامنظم‌بودن ترشح هورمون‌ها
• کم‌بودن میزان پروژسترون
• مصرف اندک و ناکافی میوه‌ و سبزی
• داشتن اضافه‌وزن
• مصرف غذاهای التهاب‌زا
• استرس و اضطراب
• هورمون‌درمانی زنان یائسه

عوارض فیبروم رحمی

اگر رشد فیبروم به حدی باشد که منجر‌ به بسته‌شدن گردنۀ رحم و یا لوله‌های آن شود، می‌تواند باعث ناباروری شود. به این صورت که با بسته شدن این دو محل، لقاح اسپرم و تخمک غیر ممکن می شود. اما شخص مبتلا به فیبروم نیز می‌تواند باردار شود.
اگر خانمی با فیبروم رحمی حامله شود، ممکن است فیبروم‌ هایش بزرگتر شوند زیرا هورمون های بارداری می توانند در رشد فیبروم ها موثر باشند. کمتر از 30 درصد از زنان باردار مبتلا به فیبروم دچار عوارضی مانند دردهایی در ناحیه شکم می شوند که معمولاً همراه با خون‌ریزی کم در ناحیه واژینال هستند. در صورت اندک بودن خون‌ریزی، آسیبی به جنین نمی رسد، اما اگر خون‌ریزی زیاد باشد، مشکلاتی را درپی خواهد داشت.
این بیماری می‌تواند احتمال خطر سقط جنین را افزایش دهد و یا باعث زایمان زودرس شود. همچنین فیبروم می‌تواند با قرارگرفتن در نزدیکی دهانۀ رحم راه خروج نوزاد را مسدود کند که باعث می‌شود زمان زایمان طبیعی به تأخیر بیفتد.
اکثر فیبروم‌ها، تومورهایی خوش‌خیم هستند و لازم نیست نگران سرطانی بودن آنها باشید. با این وجود در خانم‌های بالای 40 سال دارای فیبرومی به اندازه‌ی 20 سانتی‌متر، احتمال وجود تومور خوش‌خیمِ فیبرومی کم است و ممکن است باعث بروز سرطان در فرد شود به همین دلیل توصیه به دراوردن فیبروم می شود. 

چه زمان به پزشک مراجعه کنیم؟

همانطور که در ابتدای مقاله گفته شد، تا زمانی که فیبروم سبب ایجاد مشکل و عوارض نشده مراجعه به پزشک ضروری نیست اما وقتی این مشکلات ظاهر شوند، حتما باید به پزشک مراجعه کرد. وقتی شما شامل موارد زیر شدید به پزشک مراجعه کنید:

  • درد شدید و متداول لگن که از بین نمی‌رود.
  • دوره‌های سنگین، دردناک و طولانی مدت.
  • خونریزی بین دوره‌های قاعدگی
  • مشکلات در مثانه و دفع ادرار.

درمان فیبروم رحمی

زنانی که به فیبروز رحمی دچار هستند، اما نشانه‌های آن را نشان نمی‌دهند، ممکن است به درمان نیاز نداشته باشند. زنانی که درد یا دیگر نشانه‌های این بیماری را دارند ممکن است این درمان‌ها برای آن‌ها سودمند باشد:

درمان دارویی

داروها ممکن است باعث فروکش کردن نشانه‌های فیبروز رحمی‌شوند و حتی از رشد آن جلوگیری کنند یا آن را کند سازند. اما هنگامی که بیمار داروها را کنار می‌گذارد، بافت فیبری اغلب بار دیگر رشد می‌کنند.

امکان دارد برای به حداقل رساندن خون‌ریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود. جهت درمان خون‌ریزی در برخی موارد از آمپول دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH به مدت محدود حدود شش ماه که سبب کاهش سایز میوم و رفع انمی بیمار می‌شود استفاده می‌شود . یکی از داروهای معروف جهت درمان این عارضه لورلین یا Lorelin است که از خانواده آگونیست های GNRH محسوب می شود. البته نتیجه درمان قطعی نیست و گاها با قطع مصرف دارو سایزمیوم به سایز قبلی خود می‌گردد ولی به هر صورت جهت کاهش سایز میوم قبل از جراحی مفید است.

جراحی

چند جراحی نیز برای فیبروم رحمی وجود دارد:

  • برداشت بافت فیبری و گذاشتن بخش‌های سالم رحم که به آن میومکتومی می‌گویند.
  • بریدن رگ‌های خون‌رسان به بافت فیبری باعث فروکش کردن رشد آن‌ها می‌شود.( آمبولیزاسیون ) که عارضه آن از بین رفتن قدرت باروری در آینده است.
  • برداشت رحم (هیستروکتومی) که تنها راه اطمینان بخش برای درمان فیبروم رحمی است.