سزارین

سزارین۱۳۹۸-۹-۱۷ ۱۲:۲۰:۲۶ +۰۰:۰۰

Project Description

عمل سزارین چیست؟

عمل سزارین به دنیا آوردن کودک از طریق عمل جراحی شکم و رحم مادر است. در برخی از موارد، عمل سزارین از قبل پیش‌بینی و برنامه‌ریزی می‌شود، اما گاهی شرایط به شکلی پیش می‌رود که پزشکان مجبور به انجام این عمل برای به دنیا آوردن کودک می‌شوند. برای مثال اگر مادر یا فرزند در شرایط خطرناکی باشند، عمل سزارین به‌شکل فوری صورت می‌گیرد. بنابر تحقیقات صورت‌گرفته در آمریکا، ۳۲ درصد از زنان این کشور در سال ۲۰۱۵ بچه‌ی خود را از طریق سزارین به دنیا آورده‌اند.

شرایطی که عمل سزارین ضروری است

  • در صورتی که فرد قبلاً سزارین کرده باشد.
  • زمانی که فرزند در رحم مدفوع کرده باشد.
  • جفت سر راهی
  • رگ سر راهی
  • نمایش بند ناف
  • دیسترس جنین در سن بالای ۲۴ هفته
  • دیستوشی زایمان (مانند توقف زایمانی، عدم تناسب سر جنین با لگن مادر)
  • سقوط بند ناف
  • وجود تبخال دستگاه تناسلی
  • دو قلویی وقتی که جنین اول با نمایش سر نباشد
  • دوقلوهای مونو آمنیونی
  • جنین بزرگتر از ۴٫۵ کیلوگرم
  • وجود ناهنجاری‌های رحمی در مادر (رحم دوشاخ)
  • اغلب موارد زایمان بریچ

خطرات جراحی سزارین

آمار زایمان به روش سزارین در دهه‌های اخیر بسیار افزایش یافته است. درحالی‌که متخصصان معتقدند در بسیاری از موارد، انجام سزارین به جای زایمان طبیعی لزومی نداشته است و حتی در برخی موارد نیز خطراتی برای مادر و جنین به دنبال خواهد داشت. اغلب مادران و نوزادان پس از سزارین با مشکلی مواجه نمی‌شوند اما با توجه به اینکه سزارین یک عمل جراحی بزرگ است، خطر بیشتری نسبت به زایمان طبیعی دارد. برخی از این خطرها شامل موارد زیر است:

  • عفونت محل جراحی
  • صدمه دیدن مادر یا نوزاد
  • ترومبوز وریدی، تشکیل لختۀ خونی در پاها یا ریه‌های مادر
  • عوارض بیهوشی مثل حالت تهوع، استفراغ، سردرد شدید و کمردرد
  • افزایش شیوع اختلالات تنفسی نوزاد به دلیل زایمان زودتر از موعد
  • افزایش خطر ایجاد جفت سرراهی یا جفت چسبنده در بارداری بعدی
  • از دست دادن شدید خون به دلیل افزایش خونریزی بیش از دو برابر زایمان طبیعی

پس از عمل سزارین چه اتفاقاتی رخ می‌دهد؟

پس از تمام شدن عمل سزارین، بخیه‌های رحم خودبه‌خود از بین می‌روند و بخیه‌های روی پوست شکم هم معمولا پس از سه روز تا یک هفته، توسط پزشک برداشته می‌شوند. شاید هم پزشکی ترجیح بدهد که از بخیه‌هایی استفاده کند که خودبه‌خود جذب می‌شوند.

پس از اتمام مرحله‌ی بخیه زدن، مادر به اتاقی منتقل می‌شود و درصورتی که نوزاد هم شرایط خوبی داشته باشد، به مادر واگذار می‌شود. در این حین مایعاتی به مادر داده می‌شود تا اثرات بی‌حسی یا بیهوشی را از بین ببرد و مادر بتواند آب و غذای معمولی بخورد. همچنین در این زمان مادر می‌تواند به فرزند خود شیر بدهد.

مادر معمولا به‌مدت سه روز در بیمارستان می‌ماند و در این مدت پزشک مشاوره‌های لازم را به وی ارائه می‌کند و با دارو‌های مسکن درد وی را تسکین می‌بخشد.