تخمک اهدایی

تخمک اهدایی۱۳۹۸-۹-۱۷ ۱۲:۴۰:۴۳ +۰۰:۰۰

Project Description

اهدای تخمک چیست؟

نخستین گزارش موفقیت‌آمیز بارداری با تخمک اهدایی مربوط به سال 1984 است. از آن زمان تاکنون چندین هزار تولد در جهان با استفاده از تخمک اهدایی صورت گرفته است.

اهدای تخمک به این معناست که یک داوطلب که اهدا کننده تخمک نام دارد، در روند اهدای تخمک قرار می گیرد، سپس تخمک از او گرفته می شود و در محیط آزمایشگاه با اسپرم مردی که همسر گیرنده تخمک است، لقاح انجام می شود. سپس جنینی که حاصل شده است به رحم گیرنده تخمک منتقل خواهد شد.

در کشور ما هم این روش پس از طی کردن مراحل شرعی و قانونی و اطمینان از سلامت اهدا کننده تخمک و گیرنده آن در مراکز درمان ناباروری انجام می شود.

با استفاده از تخمک اهدایی جنینی تشکیل و نوزادی متولد می شود که از نظر ژنتیکی 50 درصد آن متعلق به والدینش ( پدرش ) است. اگر چه نیم دیگر ذخیره ژنتیکی نوزاد متعلق به اهدا کننده تخمک است ولی وقتی جنین به رحم مادر گیرنده تخمک منتقل می شود، محیط رحم می تواند تاثیرات زیادی روی آن داشته باشد.

این مطلب از نظر علمی ثابت شده است که شرایط محیطی رحم و روند تبادل خون بین مادر و جنین بر ویژگی های جنین موثر است. نوع تغذیه مادر، استرس یا آرامش روانی او و تفکر مثبت یا منفی اش درباره بارداری همه بر شخصیت کودک تاثیرگذار است.

با توجه به اینکه تصمیم گیری درباره مسایل شرعی و فقهی اهدای تخمک، موضوعی کاملا شخصی است و مراجع تقلید در این باره نظرات مختلفی دارند، تصمیم گیری در این باره به زوج بستگی دارد.

فرایند انتخاب تخمک اهدایی چگونه است؟

اولین قدم تصمیم گیری در مورد اولویت خصوصیات فرد اهداکننده تخمک است. اهدا کننده تخمک می تواند یکی از اعضای خانواده، دوست یا شخصی ناشناس باشد. موارد زیر باید برای اهدا کننده تخمک بررسی شود:

  •  سابقه نقص هنگام تولد یا بیماریهای ارثی
  •  سابقه پزشکی و اجتماعی
  • معاینه ی جسمی
  •  غربالگری روانشناختی
  •  آزمایش بیماریهای مقاربتی

در این روش به طور معمول پزشک تخمک یا تخمک ها را از اهدا کننده خارج می کند ، آنها را در آزمایشگاه بارور می کند و سپس نطفه های حاصل را به رحم گیرنده منتقل می کند. پزشکان این کار را با استفاده از یک روش کاشت مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) انجام می دهند.

بعضی اوقات ، متخصصان برخی از نطفه ها را برای استفاده های بعدی یا کاشت در خانم های دیگر فریز می کنند. اهدای تخمک اغلب برای خانم هایی استفاده می شود که به دلایل مختلف نمی توانند از تخمک های خود استفاده کنند. به عنوان مثال به علت نارسایی تخمدان، جلوگیری از ایجاد ناهنجاری های مادرزادی در جنین یا سن بالای مادر.

در مطالعه ای در سال 2014 در مجله باروری و استریل نشان داده شد که 93 درصد از کل مراکز باروری در ایالات متحده تخمک اهدایی ارائه می دهند. همان مطالعه نشان داد این روش منجر به زایمان موفق در 49.4-50 درصد از مواقع شده است.

موفقیت بارداری با تخمک اهدایی

میزان موفقیت بارداری با استفاده از تخمک‌ های اهدایی به سختی به 50 درصد می‌ رسد. این میزان از آمادگی رحمی و کیفیت اسپرم ها، تاثیر می‌ گیرد و تحت تاثیر آن نیز قرار می ‌گیرد. به هر ترتیب، درصد بالایی از تمامی رویان ‌ها به ‌طور ذاتی غیر طبیعی هستند، پس امکان دارد حتی در شرایطی عالی (تخمک، اسپرم و رحم) نتیجه منفی باشد.

اهدای تخمک یعنی بانوانی برای اهدای محرمانه‌ تخمک اقدام می ‌کنند تا به بانوانی که قادر به لقاح جنین نیستند، کمک کنند.

روند اهدای تخمک را می ‌توان با میوه ها مقایسه کرد. بانوان هر ماه به‌ طور طبیعی تعدادی از تخمک‌ های تولیده شده خود را از دست می‌ دهند. یک درخت سیب صرف ‌نظر از این که بر میوه اش چه می‌ گذرد، سیب‌ ها را می‌ اندازد (همان‌طور ‌که تخمک‌ ها رها می ‌شوند و بدن را ترک می‌ کنند). درمانی که به واسطه اهدا کننده‌ تخمک انجام می ‌گیرد، مثل این است که سبدی را زیر درخت قرار دهیم. به این ترتیب تخمک‌ هایی را گردآوری می ‌کنیم که به شکل طبیعی بدن آنها را از دست می‌دهد.

آن گاه تخمک‌ های گردآوری شده به دریافت‌ کنندگان محتاج اهدا می ‌شود. در این روند با هماهنگ‌ سازی دقیق چرخه‌ عادت ماهانه و چرخه تولید مثلی دریافت ‌کننده و اهدا کننده، توازن مورد نیاز برآورده می‌ شود. در موارد عادی، بدن تخمک تولید می ‌کند و رحم را برای نگهداری از رویان آماده می‌ سازد. اکنون باید دو بدن را هماهنگ سازیم، تا مثل یک بدن رفتار کنند. سپس تخمک بارور شده (رویان‌هایی که با اسپرم مردانه در محفظه‌ای بارورسازی شده‌اند) در رحم آماده‌ دریافت‌ کننده جا گذاشته می‌شود. رویان‌های باقیمانده برای استفاده‌ بعدی منجمد می‌گردد تا در صورت موفق نبودن تلاش اولیه از آنها استفاده شود.